Ανώτατοι κριτές και δικαστές στους Ολυμπιακούς αγώνες (), που αρχικά εκλέγονταν από ένα μέλος δύο οικογενειών της Πίσας και της Ήλιδας. Από το 580 π.Χ., το προνόμιο επεκτάθηκε σε όλους τους κατοίκους της Ηλείας, οι οποίοι εκλέγονταν με κλήρο. Το 480 π.Χ., ο αριθμός των ελλανοδικών αυξήθηκε σε εννέα, το 476 π.Χ. σε δέκα, το 368 π.Χ. σε δώδεκα. Το 364 π.Χ., οι ελλανοδίκες μειώθηκαν σε οκτώ, αλλά από το 348 π.Χ. και εξής αυξήθηκαν και πάλι σε δέκα, ένας από κάθε φυλή των Ηλείων. Οι ελλανοδίκες καλούνταν στην Ήλιδα δέκα μήνες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων. Στον Οίκο των Ελλανοδικών ή «Ελλανοδικαιώνα» έπαιρναν μαθήματα για τους κανονισμούς των αγώνων, τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις τους. Έτσι, στη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων επέβλεπαν την τήρηση των διατάξεων και απένειμαν τα βραβεία στους νικητές. Έπαιρναν θέση στην εξέδρα των Ελλανοδικών, στη νότια πλευρά του σταδίου της Ολυμπίας. Φορούσαν πορφυρό ένδυμα, την «πορφυρίδα», και κρατούσαν στο χέρι κλαδί φοίνικα. Οι αποφάσεις των ελλανοδικών μπορούσαν να κριθούν, ύστερα από έφεση, μόνον από τη Βουλή των Ηλείων, η οποία συνερχόταν στο βουλευτήριο της Ολυμπίας. Υφιστάμενοι των Ελλανοδικών ήταν οι «αλύται», οι οποίοι εκτελούσαν αστυνομικά καθήκοντα μέσα στον αγωνιστικό χώρο